Görme kaybının nedeni gözler değil, beyin olabilir!

İnme sonrası gelişen görme alanı kayıplarının, hastaların yaşam aktivitelerini zorlaştırdığı bilinen bir gerçek. Uzmanlar, beyin bu hasarlarında kişilerin çoğu zaman görmedikleri bir alanın dışında olabileceğini vurguluyor. Mesela, tabaklarındaki yemeğin yalnızca yarısını fark edebildikleri düşünceleriyle. Görsel halüsinasyonların sürekli psikolojik rahatsızlık belirtisi olmadığı de. Nörolojik nedenlerin incelenmesi ihtiyacı sıkça.

Görme işleminin temelinde beyin var

Göz ışığı algılamasıyla başlasa da, esas görme işlemi beynin kontrolü altında gerçekleşir. Gözlerimiz sanki kamera çalışır ve çevreden görüntüleri beyin arka iletirir. Beyin bu sinyalleri anlamlandırır ve anlamlı görseller oluşturur ve bunu neye kesin anlatmamıza.

Eğer işlem bir beyin hasara uğrarsa, gözler sağlıklı olsa bile görülen anlaşılamaması veya bulanık görüntüler ortaya çıkabilir. Dr. Şalçini, bu tarz görme kayıplarının dünyada yaygın nedenlerini açıkladı.

İnme sonrası görme kaybı, göz değil, beyin sorunu

İnme ya da damar sonucunda, gözlerin yapısı değil, görme bozukluğu gelişebilir. Beyin görsel merkezlere bulaşan damar zarara sebep olur. bu durumda hastalar bazı durumlarda belirli görüntü kısmen karesini karanlık olarak algılarlar. Durum gözlerin görüntülerini değil beynin görme bölümündeki hasarı görsel bilgilerin algılanamamasına sebep olur.

bu sorun aslında göz değil sağlıklı olmasına rağmen, beyin bu alandaki hasarları özellikle görüntü kaybına neden olabilir.

Görme alanı kayıplarına dair bilinmesi gerekenler

Genel bilgi olarak, görme kayıplar gelişen hastalıklar sonucunda hastalar düzenli düşebiliyorlar, düşme neden├ olabilir. Etkileyici bir örnek ise Anton Sendromu olup, beyin zararı sayesinde görünsel eksiklikleri yaşayan hastalar kör olduklarını itiraz eder. Görüşleri görmeme durumunu inkar eder. Bu mahremiyet iç yüz hakkında bilinç sağlamayabilir.

vizüel halüsinasyonlar, kural görme kaybı yaşanan karanlık. Bu süreç, beynin dışındaki yetersiz vizüel uyarılarına karşılık kendi hafıza ve hayal depolarını bastırmaya çalışması. Nihayetinde, beyin eksik vizüel alanını geçmiş bazen rastgele canlandırıp sahte görüntüler doldurmaya çalışır. Hastalar, bu görüntülerin gerçek olmadığını bilseler bile, büyük şaşkınlık duygusu hissederler.

vizüel halüsinasyonlar her zaman ruhsal bozukluklar gösterisi değildir. Ayrıca, felç sonrası,beynin zarar gösteren, Parkinson hastalığı, Alzheimer veya yoğun migren gibi sebeplerle de. Charles Bonnet Sendromu ise, özellikle göz hastalıkları kaydı sonrası oluşan vizüel halüsinasyonların en örneğidir. Bu hastaların zihinleri genellikle sağlıklıdır, gördükleri şeylerin gerçek anlayabilirler. Sonuç olarak, görsel halüsinasyon şikayetleri gösteren kişileri hemen ruhsal etiket koymadan, ayrıntılı nöroloji muayene gereklidir.

Erken rehabilitasyonun önemi

felç sonrası kayıplarını telafi etmek için, gecikmeden başlayan değerlendirmeler kritik önemlidir. Nörolojik tedavi programları sayesinde beynin hasarsız kalan hücreleri kullanılarak yeni nöral yollar geliştirilebilir ve kaybedilen yetiler yeniden kazanılabilir.Göz egzersizleri ve stratejiler düzenli kullanıldığında, hastaların sahip kalan görme alanlarını daha etkili kullanmalarını sağlar. Bütün bu eğitimler sonucunda, bireyler, çevrelerini dikkatle tarama teknikleri öğrenip, kaza risklerini öne geçebilirler. Böylece, erken müdahale ile düzenli destek bireyin öz bakımını arttırmasına ve hayat kalitesinin iyileşmesine direkt katkıda bulunur.